Arend Rogge is doof en werkt als lasser bij Lootens, een firma die straffe dingen doet met staal en aluminium én die laat zien wat inclusie echt betekent. “Ik voelde mij hier direct thuis en gerespecteerd, een groot verschil met eerdere werkervaringen.”
Verschillend maar gelijkwaardig
Een interimkantoor belt en stelt een kandidaat voor. Doof, beperkte relevante kennis voor beschikbare functies, wel supergemotiveerd. Veel bedrijven leggen dan beleefd de telefoon neer of verwijzen door naar een maatwerkbedrijf. Lootens niet. Lies Verstraete, destijds hr-verantwoordelijke, nodigde Arend uit. “Het gesprek is krak hetzelfde verlopen als bij andere sollicitanten, maar dan met een gebarentolk erbij.” Arend hield er een goed gevoel en een job aan over. “Het was een fijn gesprek met Lies en atelierverantwoordelijke Jeffrey. Ze toonden respect, iets wat ik minder heb ervaren op andere plekken.”
Arend kon beginnen als zaagoperator, een functie waar hij niet meteen warm voor liep. “Ik ben toch gestart om te tonen wat ik kan en om van daaruit door te groeien.” Lies wou Arend via die job laten kennismaken met het bedrijf en de collega’s. Slim, want wat daarna kwam, vroeg vertrouwen van beide kanten. Arend liet weten dat hij wou lassen, een van de meest complexe en veeleisende functies bij Lootens. “Toch hebben we niet geaarzeld om te investeren in zijn omscholing”, zegt Lies. “Hij beschikt over de vereiste competenties en is extreem gedreven en volhardend.”
Communiceren zonder geluid
Atelierverantwoordelijke Jeffrey Verfaillie is Arends mentor op de werkvloer. Het eerste gesprek is hem bijgebleven. “Ik had er een warm gevoel bij. Die kerel heeft wilskracht, hij straalt positiviteit uit.” Maar hij wist ook wat hem te wachten stond. “We zijn van nul begonnen. Geen ervaring met lassen, en communicatie met iemand die niet hoort, dat vraagt wat aanpassing van iedereen.”
Op de werkvloer trokken de collega’s zich van in het begin goed uit de slag. “Desnoods met handen en voeten”, zegt Arend. “Iedereen kiest wat het best werkt: gebaren, schrijven, aanwijzen, een app die spraak omzet in tekst. Veel mensen denken dat communiceren met een dove persoon onmogelijk is, maar er zijn áltijd mogelijkheden.”
De onverwachte bonus
Denk niet in beperkingen, maar kijk naar wat wel kan. Soms zelfs beter. Het luide atelier, lawaaierige vorkheftrucks, collega’s die door elkaar roepen … Arend heeft er geen last van. Jeffrey: “Hij kan supergeconcentreerd werken omdat hij geen omgevingsgeluiden hoort. Je ziet hem dan helemaal in zijn werk verzonken, alsof hij in trance is.” Lies herkent het: “Zijn focus is uitzonderlijk. Op de werkvloer is dat een extra troef.”
Arend zelf klinkt nuchter maar tevreden over zijn parcours bij Lootens. “Ik word gezien voor wat ik kan. In het begin moet je je bewijzen, da’s logisch. Maar ze zien de groei die ik doormaak en ze geloven erin.” Hij heeft het anders gekend. Aan de vergelijking maakt hij liever geen woorden vuil.
Verrijking voor bedrijfscultuur
Lootens moest geen aanpassingen doen aan de werkplek, maar aandachtspunten waren er wel: er rijden vorkheftrucks, er passeren zware stukken aan de rolbrug. Gevaar kondigt zich vaak aan via geluid, en dat hoort Arend niet. Jeffrey: “We hebben de mensen rondom hem bewust gemaakt van die realiteit. Zij houden rekening met hem, en andersom geldt hetzelfde. Die aandacht zit er nu ingebakken.”
Dat grotere bewustzijn bleef niet beperkt tot veiligheid. “We hebben een bredere blik gekregen op talent aantrekken en behouden”, vertelt Lies. “Aandacht voor mensen die net iets anders zijn of denken, is een verrijking gebleken voor het bedrijf.” Ze geeft een concreet voorbeeld: “We nodigen de tolk voortaan ook uit op het personeelsfeest. Dat klinkt als een detail, maar het zegt iets over onze visie op inclusie.”
Van uitzondering naar norm
Voor Carl Van Mol, expert diversiteit en inclusie bij mtech+, is het verhaal van Lootens een opsteker en tegelijk een signaal. “Er stromen meer mensen uit onze sector dan er instromen. Technisch onderwijs levert onvoldoende geschoolde mensen. Op een bepaald moment moet je als bedrijf inzien dat je het niet gaat redden met een enge kijk. Je moet je personeelsbeleid herdenken, of je blijft zoeken naar iets wat er niet meer is.”
Carl bekijkt inclusie praktisch: “Een inclusief bedrijf focust op wat ertoe doet. Heeft iemand de competenties om de job goed uit te voeren? Leeftijd, afkomst, een beperking … in de meeste gevallen is dat gewoon irrelevant.” Lies beaamt: “We zien te weinig mensen met een beperking in onze sector. Representatie verandert meer dan alleen maar regels. De perceptie vaart er wel bij.”
Werkgevers zijn aan zet
Jeffrey vat het bondig samen: “Wilskracht en doorzetting winnen het altijd van twijfel. Arend is daar het mooiste bewijs van.” Maar je moet wél de kans krijgen om te tonen wat je waard bent. Arend is best kritisch voor de arbeidsmarkt: hij ziet genoeg bedrijven die te weinig moeite doen. “Kijk niet naar de beperking, maar naar wie je voor je hebt en wat die persoon kan.” Op de vraag of hij tips heeft voor andere dove mensen, antwoordt hij droog: “Het is aan werkgevers om moeite te doen, niet aan de doven. Die doen al meer dan genoeg. Het zijn de organisaties die moeten veranderen.”
Naar een slim en rechtvaardig beleid
Bedrijven die actief aan een divers en inclusief personeelsbeleid werken, trekken meer talent aan. Dat is niet alleen rechtvaardig, maar ook gewoon slim: op een krappe arbeidsmarkt vergroot je je aantal potentiële medewerkers.
mtech+ helpt bedrijven die die stap willen zetten naar meer diversiteit en inclusie op de werkvloer: van tools op de website tot subsidies en gespecialiseerde consultants voor wie structureel wil veranderen.
